ช่วงนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยล้าและทดท้อกับหลายๆ เรื่องที่ประดังเข้ามา จนฉันรู้สึกว่าจิตใจตัวเองกำลังย่ำแย่สุดๆ แว่บแรกที่ฉันคิดถึงคือบ้าน ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันอยากกลับบ้านเป็นที่สุด บางทีการได้อยู่กับครอบครัวอาจจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นกว่านี้ก็ได้ ไม่รอช้ารีบเขียนใบลาพักร้อนส่งให้เจ้านายด้วยใจตุ้มๆ ต๋อมๆ ด้วยเหตุว่าก่อนหน้าที่ฉันจะตัดสินใจเขียนใบลานั้น ได้ยินเจ้านายบ่นแว่วๆ เรื่องการลาของลูกน้อง แต่ผิดคาดค่ะ ใบลาของฉัน เจ้านายเซ็นอนุมัติโดยไม่อิดออดใดๆ ทั้งสิ้น ไม่รู้ว่าลืมไปว่าก่อนหน้านี้เคยบ่นอะไรไว้หรือเปล่า หรือเจ้านายฉันมีแผนอะไรอยู่ในใจก็ไม่รู้ แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยฉันก็ได้ลาพักร้อนหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ ล่ะน่า…
ครั้งนี้ฉันได้กลับมาอยู่ที่บ้านนานที่สุดในรอบหลายปี แต่ไม่ผิดหวังเลย ได้เจอเพื่อนเก่าๆ มากมาย มีตั้งแต่เพื่อนสมัยเรียนประถม มัธยม ญาติโกโหติกา คนข้างบ้าน คนขายของ ฯลฯ ฉันได้นอนตื่นสาย ได้กินโรตีร้อนๆ กับกาแฟทุกวัน ได้กินกับข้าวฝีมือแม่ ได้กินอาหารทะเลที่สดๆ ใหม่ๆ ที่ใครต่อใครหลายคนติดใจมาแล้ว ฯลฯ
เนื่องจากช่วงที่ฉันลานั้นเป็นวันทำการ เพื่อนๆ จึงทำงานกันหมด ดังนั้น เวลาในตอนกลางวันจึงหมดไปกับการนอนอ่านหนังสือที่ฉันพกติดกระเป๋าไปหลายเล่ม พอตกเย็น เพื่อนก็จะมารับไปเล่นแบดมินตันที่อาคารเอนกประสงค์ ณ ที่ว่าการอำเภอ ที่นั่น ฉันได้พบเพื่อนเก่าอีกหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่ก็ทำงานราชการได้ดิบได้ดีกันหมดแล้ว แต่ทุกคนก็สนุกสนานเฮฮากันเหมือนเดิม….
ในทุกๆ คืน หลังจากกินข้าวกันเสร็จแล้ว ต่อให้อิ่มขนาดไหนก็ตาม เพื่อนๆ ก็จะนัดกันไปนั่งกินของว่างที่ร้านใกล้ๆ บ้านกันต่อ ซึ่งฉันก็ไม่ปฏิเสธ เนื่องจากเป็นเวลาที่ฉันจะได้คุยสัพเพเหระกับเพื่อนๆ ก็นานๆ ครั้งถึงจะได้มีโอกาสอย่างนี้นี่นะ พวกเราคุยกันเรื่อยเปื่อยจนเกือบสามทุ่มถึงจะแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน ที่นี่ไม่มีผับ ไม่มีบาร์ ไม่มีแสงสี ฉะนั้น เวลาสามทุ่มจึงเป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่เข้านอนกันหมดแล้ว พลอยทำให้ฉันต้องเข้านอนเร็วไปด้วย แต่ก็ดีไปอย่าง เพราะกลางคืนอากาศค่อนข้างหนาว บรรดาแมวๆ ทั้งหลายก็เลยเข้าไปนอนกับฉันด้วยอีกหลายตัว รวมทั้งแมวของฉันที่เอากลับไปบ้านเมื่อคราวที่แล้วด้วย….
กลับไปบ้านคราวนี้ ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง จริงๆ นะ ฉันไม่เคยคิดว่าการได้เจอเพื่อนเก่า ในเวลาที่กำลังรู้สึกย่ำแย่ จะทำให้ฉันมีความรู้สึกดีๆได้มากมายอย่างนี้ สิบกว่าปีสำหรับชีวิตในเมืองที่อยู่แบบตัวใครตัวมัน ทำให้ฉันลืมคิดถึงความรู้สึกดีๆ ที่เคยเกิดขึ้นไปเสียสนิท ถ้าใครมีความรู้สึกว่ากำลังท้อหรือเหนื่อยล้าเหมือนอย่างฉัน แต่ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี นี่คือคำตอบสำหรับคุณค่ะ….
