กำลังใจดี..ดี

 
        ช่วงนี้ฉันรู้สึกเหนื่อยล้าและทดท้อกับหลายๆ เรื่องที่ประดังเข้ามา จนฉันรู้สึกว่าจิตใจตัวเองกำลังย่ำแย่สุดๆ แว่บแรกที่ฉันคิดถึงคือบ้าน ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันอยากกลับบ้านเป็นที่สุด บางทีการได้อยู่กับครอบครัวอาจจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นกว่านี้ก็ได้ ไม่รอช้ารีบเขียนใบลาพักร้อนส่งให้เจ้านายด้วยใจตุ้มๆ ต๋อมๆ ด้วยเหตุว่าก่อนหน้าที่ฉันจะตัดสินใจเขียนใบลานั้น ได้ยินเจ้านายบ่นแว่วๆ เรื่องการลาของลูกน้อง แต่ผิดคาดค่ะ ใบลาของฉัน เจ้านายเซ็นอนุมัติโดยไม่อิดออดใดๆ ทั้งสิ้น ไม่รู้ว่าลืมไปว่าก่อนหน้านี้เคยบ่นอะไรไว้หรือเปล่า  หรือเจ้านายฉันมีแผนอะไรอยู่ในใจก็ไม่รู้ แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยฉันก็ได้ลาพักร้อนหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ  ล่ะน่า…
ครั้งนี้ฉันได้กลับมาอยู่ที่บ้านนานที่สุดในรอบหลายปี  แต่ไม่ผิดหวังเลย ได้เจอเพื่อนเก่าๆ มากมาย มีตั้งแต่เพื่อนสมัยเรียนประถม มัธยม ญาติโกโหติกา คนข้างบ้าน คนขายของ ฯลฯ   ฉันได้นอนตื่นสาย ได้กินโรตีร้อนๆ กับกาแฟทุกวัน ได้กินกับข้าวฝีมือแม่ ได้กินอาหารทะเลที่สดๆ ใหม่ๆ  ที่ใครต่อใครหลายคนติดใจมาแล้ว ฯลฯ
 เนื่องจากช่วงที่ฉันลานั้นเป็นวันทำการ เพื่อนๆ จึงทำงานกันหมด ดังนั้น เวลาในตอนกลางวันจึงหมดไปกับการนอนอ่านหนังสือที่ฉันพกติดกระเป๋าไปหลายเล่ม  พอตกเย็น เพื่อนก็จะมารับไปเล่นแบดมินตันที่อาคารเอนกประสงค์ ณ ที่ว่าการอำเภอ   ที่นั่น ฉันได้พบเพื่อนเก่าอีกหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่ก็ทำงานราชการได้ดิบได้ดีกันหมดแล้ว แต่ทุกคนก็สนุกสนานเฮฮากันเหมือนเดิม….
ในทุกๆ คืน หลังจากกินข้าวกันเสร็จแล้ว ต่อให้อิ่มขนาดไหนก็ตาม [...]

Read Full Post »

ครูโยคะคนใหม่

วันนี้ฉันตี่นนอนด้วยอาการที่ปวดเมื่อยไปทั้งตัวจนแทบลุกไม่ขึ้น สาเหตุก็มาจากเมื่อวานเพิ่งลงเรียนโยคะกับครูสอนโยคะคนใหม่เป็นวันแรก หลังจากห่างหายกับการเรียนมานานเกือบเดือน ครูคนใหม่ของฉันชื่อลิซ่าค่ะ อายุ 42 ปี ตอนที่เห็นในรูปครั้งแรกอึ้งค่ะ เพราะมีรอยสักเต็มแขน และรูปร่างก็ค่อนข้างใหญ่แตกต่างจากครูสอนโยคะคนเก่าที่รูปร่างดีมาก คิดในใจว่าจะลงเรียนดีหรือเปล่านะ แต่เมื่อได้เจอตัวจริงและได้เรียน กับครูแล้ว ครูสอนดีมาก รอยสักที่ฉันคิดว่ามันน่าเกลียดนั้น จริงๆ แล้วมันก็สวยดี ถึงแม้ว่าหุ่นครูจะใหญ่ไปนิดแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการสอนซักนิดเดียว ตรงกันข้ามครูเล่นได้ดีมากเกินไปด้วยซ้ำ ฉันเล่นไม่ถึงสิบนาทีเหงื่อก็ออกเต็มตัวแล้ว ครั้งแรกที่ฉันตัดสินใจลงเรียนโยคะเมื่อก่อนหน้านี้ก็เพราะตามเพื่อนค่ะ ปกติเป็นคนที่ค่อนข้างขี้เกียจออกกำลังกายมาก ทั้งๆ ที่สมัยตอนเป็นวัยรุ่นก็เป็นนักกีฬาคนหนึ่งเหมือนกัน ตอนที่เล่นช่วงแรกๆ ก็เจ็บไปหมดทั้งตัวจนเกือบจะถอดใจแล้ว คิดแต่ว่ากรูจะทรมานตัวเองไปทำไม(วะ) แต่พอเล่นไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้น ไม่เหนื่อยง่าย กล้ามเนื้อก็รู้สึกว่ากระชับขึ้น มีสมาธิมากขึ้น และที่ถูกใจมากที่สุดคือน้ำหนักเพิ่มขึ้นด้วย อ่านแล้วอย่าตกใจจนพาลไม่กล้าเล่นโยคะนะคะ เพราะจริงๆ แล้วถ้าเราเล่นโยคะควบคู่กับการควบคุมอาหาร รับรองน้ำหนักลดแน่นอนค่ะ แถมลดแบบสุขภาพดีด้วยนะคะ ที่กล้ายืนยันเพราะมีพี่ๆ หลายคนเป็นตัวอย่างที่ดีค่ะ สาเหตุที่ฉันน้ำหนักเพิ่มขึ้นก็เพราะว่าหลังจากเล่นโยคะเสร็จก็จะไปทานอาหารทันที จากเดิมเป็นคนที่ค่อนข้างผอมมากและทานอาหารต่อมื้อได้น้อย ก็ทานได้มากขึ้น ทำให้น้ำหนักจากเดิม 45 กิโลก็เพิ่มเป็น 48 กิโล
คิดว่าจะพยายามให้น้ำหนักเพิ่มอีกสักสองกิโลจะได้มีรูปร่างเป็นเนื้อกับเขาบ้าง

Read Full Post »