โรคทางใจ
เสนาะซื้อเตียงใหม่ประดับทองราคาแพงหลายล้านจากนอก อยากให้ใครๆได้มาเห็นจึงแกล้งป่วย เพื่อให้วงศาคณาญาติและเพื่อนฝูงเข้าไปในห้องและมีโอกาสชื่นชมเตียงของตน
เพื่อนร่วมงานชื่ออภิสิทธิ์นั่งไขว่ห้างดึงชายกางเกงให้สูงขึ้นจนเห็นรองเท้ายี่ห้อดัง
“เป็นอะไรหือ” เสนาะถาม
“ก็เป็นโรคเดียวกับคุณนั่นแหละ”
อภิสิทธิ์ตอบ
จากหนังสือ “สาวิกา ฉบับที่ 40″ เสถียรธรรมสถาน
*******************
โรคทางใจอีกชนิดหนึ่ง
เฉลิมบุตรเป็นลูกรัฐมนตรี ไปไหนมาไหนก็ต้องวางก้ามเดินกร่าง วันหนึ่งขณะที่เดินอยู่บนฟุตบาทในซอยคาวบอยแถวสุขุมวิท เห็นชายหนุ่มอีกคนกำลังเดินสวนมา เนื่องจากทางตรงนั้นค่อนข้างแคบ เดินได้แค่คนเดียว จึงพูดขึ้นว่า
“คนอย่างข้าไม่หลีกทางให้พวกปัญญาอ่อนหรอกโว้ย”
ชายคนนั้นได้ยินเข้า มองหน้าเฉลิมบุตรสักพัก แล้วก็เดินลงจากฟุตบาทพร้อมกับพูดว่า
“แต่ผมหลีกทางให้พวกนี้ครับ”
จากหนังสือ “สาวิกา ฉบับที่ 40″ เสถียรธรรมสถาน
********************
อาหารใจ – ให้อภัย ใจเย็นๆ
ที่ศรีราชา มีภัตตาคารอาหารทะเลแห่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อลือชามากในด้านฝีมือการปรุงอาหาร
สิ่งที่สะดุดใจผมมากกว่าอาหารก็คือแผ่นรายการอาหาร หรือที่บางคนติดเรียกภาษาตะวันตกว่า เมนู
อาหารแต่ละรายการจะปรากฏชื่อและราคาในแผ่นรายการนั้น ตอนล่างของแผ่นรายการจะมีตัวอักษรพิมพ์ไว้ 4-5 บรรทัด
ผมหยิบขึ้นมาอ่าน ได้พบข้อความว่า
“ถ้าท่านสั่งอาหารไปแล้ว อาหารมาถึงโต๊ะของท่านช้าไปหน่อย ทั้งๆที่บางทีลูกค้าที่สั่งอาหารทีหลังท่านกลับได้อาหารก่อน ขอได้โปรดเข้าใจว่า อาหารแต่ละชนิดมีวิธีปรุงต่างกัน บางอย่างปรุงง่าย บางอย่างปรุงยาก บางอย่างต้องใช้เครื่องประกอบหลายชนิด และต้องใช้เวลาปรุงนานหน่อย เพื่อให้ได้รสชาติที่ถูกปาก
ฉะนั้น ถ้าหากอาหารมาถึงโต๊ะของท่านช้าไป โปรดเข้าใจด้วยว่า นั่นเป็นเพราะเราต้องการปรุงอาหารให้ดีสุดฝีมือเรา”
ด้วยความติดใจข้อความแบบนี้ ผมก็หยิบรายการอาหารแผ่นอื่นมาอ่านดู ก็พบข้อความตอนล่างอีกว่า
“ถ้าบริกร กิริยามารยาทไม่เรียบร้อย หรือพูดจาไม่สุภาพ ขอได้โปรดมีเมตตาและเข้าใจด้วยว่า นั่นเป็นเพราะเขาเรียนมาน้อย ถ้าเขาเรียนมากกว่านี้เขาก็คงไม่ต้องมาเป็นบริกร”
เห็นข้อความอย่างนี้แล้ว ก็เอ่ยปากตำหนิเขาไม่ได้ เพราะความจริงเป็นอย่างที่เขาว่าไว้
ตัวอย่างนี้ ทำให้ผมต้องเก็บมาคิด และมองเห็นว่าความแตกต่างของคนเป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนเหมือนกัน แต่ในความเป็นคนก็มีความแตกต่างกันในด้านการศึกษา ทัศนคติ นิสัยใจคอ สิ่งแวดล้อม ซึ่งล้วนแต่เป็นสาเหตุของความแตกต่างทั้งนั้น
คิดอย่างนี้ได้ ก็จะใจเย็นขึ้น ยับยั้งชั่งใจมากขึ้น และเคารพผู้อื่นมากขึ้น
จาก “ชีวิตธุรกิจ” โดย ประสาร มฤคพิทักษ์
********************
