Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Posts Tagged ‘เรื่องของแมว’

ฉันได้สมาชิกใหม่เข้ามาเพิ่มอีก 1ชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ จากที่มีอยู่แล้ว 3 ชีวิต เรื่องมันมีอยู่ว่า วันหนึ่งกำลังนั่งทำงานอยู่ในออฟฟิศ ได้ยินเสียงเจ้ามอมกับเจ้าโต หมาจรจัดที่เลี้ยงไว้ตั้งแต่รุ่นแม่ของมัน (เอาไว้ถ้ามีโอกาสจะเขียนให้อ่านคราวหลัง) เห่าเสียงดังที่ด้านหลังออฟฟิศ ซึ่งเป็นสนามเด็กเล่น ก็เลยรีบออกไปดูปรากฏว่า มันกำลังเห่าและพยายามจะปีนขึ้นบนต้นไม้ที่มีลูกแมวหน้าตามอมแมมที่นั่ง (ยืน) อยู่อย่างตัวสั่นงันงกอยู่บนนั้น โดยไม่รอช้ารีบเรียกคุณแม่บ้านให้ไปช่วยไล่ไอ้เจ้าสองตัว ส่วนฉันรีบปีนขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อจะเอาลูกแมวตัวน้อยลงมาให้ได้ แต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด พอฉันพยายามจะดึงเจ้าตัวน้อย มันก็รีบปีนไปยังกิ่งไม้เล็กๆ กิ่งแล้วกิ่งเล่า จนฉันเกือบถอดใจที่จะไม่ช่วยแล้ว เพราะไม่อยากเสี่ยงตกต้นไม้ใหญ่ตาย (น่าเสียดายตรงที่ยังไม่มีแฟน กลัวจะตอบคำถามยมบาลไม่ถูก) ก็เลยให้คุณแม่บ้านเอาไม้ยาวๆ กระทุ้งตรงบริเวณปลายๆ กิ่งไม้ เพื่อให้มันกลับมายังจุดที่ฉันอยู่ ปรากฏว่าได้ผลชะงัด ฉันก็เลยเอามันลงมาจากต้นไม้ด้วยความทุลักทุเลพอสมควร เมื่อเอาดูใกล้ๆ ตัวมันเล็ก สีน้ำตาล เพศผู้ อายุน่าจะไม่เกิน 2 เดือน ผอมบักโกรกและหน้าตามอมแมมมาก แต่ด้วยความสงสารก็เลยนำกลับไปเลี้ยงที่บ้าน มันก็เลยกลายเป็นสมาชิกใหม่ไปโดยปริยาย น้องสาวฉันก็เลยตั้งชื่อว่า “เจ้าทอง”

ตอนแรกที่นำเจ้าทองกลับไปบ้าน ด้วยความกลัวว่าไอ้เจ้า 3 ตัวที่ฉันเลี้ยงไว้ก่อนหน้านี้จะเขม่นเอา ก็เลยเอาไปขังไว้ในห้องนอนและเพื่อให้มันคุ้นกับสถานที่ด้วย ซึ่งภายหลัง เวลามันเข้าห้องนี้ทีไรก็เป็นเรื่องทุกที ทำไมน่ะหรือ เวลามันปวดอึ มันจะรีบวิ่งเข้าห้องเพื่อที่จะอึบนเตียงนอนค่ะ ทีนี้ก็เดือดร้อนถึงเจ้าของห้องสิ วันไหนที่ลืมปิดประตูห้อง ก็จะต้องเก็บก้อนอึมันทุกครั้ง ขอโทษค่ะ ไม่ใช่แบบธรรมดานะคะ โคตรเหม็นเลยค่ะ มันก็เลยโดนตีเป็นประจำ แต่ก็ยังไม่หลาบจำซะที น้องสาวก็เลยมีความเห็นว่าน่าจะเป็นเพราะชื่อไม่ถูกโฉลกชัวร์ (เหมือนกับคนเลยนิ) ก็เลยตั้งชื่อใหม่เป็น “เจ้าเบนซ์ ” ซึ่งได้ผลค่ะ อาการชอบถ่ายบนเตียงนอนหายเป็นปลิดทิ้ง นับตั้งแต่นั้นมา มันก็เลยชื่อเจ้าเบนซ์มาจนบัดนี้

วีรกรรมของเจ้าเบนซ์มีมากเนื่องจากมันเป็นเพศผู้ จึงชอบเขม่นกับเจ้าบิ๊กอยู่บ่อยครั้ง มันค่อนข้างอันธพาลมาก ฉันเองยังโดนมันกัดเพียงเพราะมันกำลังโกรธเจ้าบิ๊กจนเป็นแผลเป็นมาจนถึงทุกวันนี้

Read Full Post »

วันนี้ รู้สึกคิดถึงแมวสองตัวที่ฉันเคยเลี้ยงไว้ตั้งแต่รุ่นแม่ของมัน เป็นแมวสีขาวทั้งสองตัว เพศผู้ชื่อบิ๊ก ส่วนเพศเมียชื่อ ปุ๊กลุก เมื่อสองเดือนที่แล้วฉันเอากลับไปให้แม่เลี้ยงที่บ้านที่ต่างจังหวัด เนื่องจากอพาร์ทเมนท์ที่ฉันย้ายไปอยู่เขาห้ามเลี้ยงสัตว์  (แต่ก็มีแมวที่อพาร์ทเมนท์อยู่ 1 ตัว แล้วฉันจะเล่าให้ฟังในโอกาสหน้า)  ที่จริงถ้าเจ้าของบ้านเช่าเขาไม่ขึ้นราคาค่าเช่าบ้านสูงจนเกินไปนัก ฉันก็ยังไม่คิดจะไปอยู่อพาร์ทเมนท์หรอก ฉันยินดีจ่ายเงินเพื่อจะให้แมวได้อยู่อย่างสบายๆ มากกว่า แต่ก็นั่นแหละ บวกลบคุณหารแล้ว ก็ต้องตัดใจ และอีกอย่างอพาร์ทเมนท์ที่ไปอยู่ก็เป็นของบริษัทฯ ที่จัดให้เป็นสวัสดิการแก่พนักงานด้วย และที่สำคัญคือไม่ต้องรีบตื่นเช้าเพราะที่พักอยู่ใกล้ที่ทำงาน (ไม่อยากบอกเลยว่าฉันเป็นคนที่ชอบนอนตื่นสาย)
     ช่วงแรกที่ไปอยู่ที่อพาร์ทเมนท์ เชื่อมั๊ยว่าฉันนอนร้องไห้คิดถึงเจ้าสองตัวทุกคืน ด้วยความที่อยู่ด้วยกันมาตลอดเวลาเกือบ 6 ปี มันกลายเป็นความผูกพันจนรู้สึกเหมือนกับว่าฉันทำความสุขหล่นหายไปจริงๆ ก็ชีวิตสาวโสดนี่นะ พอไม่มีแมวเป็นเพื่อนก็รู้สึกว่ามันเหงามาก ชีวิตมันว่างเปล่ายังไงพิกล ไม่รู้ว่ามีใครเคยรู้สึกอย่างนี้บ้างหรือเปล่านะ

     ฉันมักจะโทรศัพท์ไปคุยกับแม่เกือบทุกวัน ซึ่งคำถามแรกที่ถามคือ แมวเป็นยังไงบ้าง? หรือบางทีฉันก็คุยโทรศัพท์กับแมวด้วย คุณอาจจะงงว่าแล้วมันฟังรู้เรื่องหรือ ขอตอบว่าแมวฟังรู้เรื่องค่ะ วิธีการคือให้น้องสาวเอาโทรศัพท์ไปแนบหูแมว แล้วฉันก็จะคุยกับมันไปเรื่อยๆ ซึ่งน้องสาวก็บอกว่ามันจะกระดิกหูฟังนิ่งเลยล่ะ แต่อย่าคุยนานก็แล้วกัน เพราะแมวก็คือแมว มันจะจดจ่ออยู่กับสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ไม่นานหรอก  ถ้าใครจะเอาไอเดียนี้ไปใช้ก็ไม่ว่ากันค่ะ แล้วอย่าลืมเล่าให้ฟังบ้างแล้วกันนะคะ

Read Full Post »